دانش جویانی که در ماجرای هویزه حضور پیدا کردند، آن دانش جوها را هم بنده، تصادفاً در همان روزی که این ها داشتند می رفتند (روز 14 دی) به طرف منطقۀ نبرد و درگیری، دیدم؛ شهید علم الهدی و شهید قدوسی و دیگران. این مربوط به سال های 60 و 61 است که البته ادامه پیدا کرد تا آخر چنگ. یعنی واقعاً یکی از بخش های تأمین کنندۀ ما در طول هشت سال دفاع مقدس، دانشگاه ها بودند. بعد هم که در اوایل دهۀ 60، وقتی بازگشایی دانشگاه ها انجام شد، جهاد دانشگاهی تشکیل شد که یکی از نقاط حساس و یکی از مراکز افتخار، جهاد دانشگاهی است. قبل از این ها هم در سال 58، تسخیر لانۀ جاسوسی به دست جنبش دانشجویی است.[1]

امروز دشمنان کمین گرفتۀ نظام اسلامی ما با شیوه های گوناگون برآنند که رونق جهاد و شهادت را در چشم مردم ما؛ به خصوص جوانان و و به ویژه دانش جویان بشکنند، و این برای کسانی که عادت کرده اند، با راحتی و تغذیه از ذخیره شرف و شجاعت و غیرت مجاهدان سرافراز، زندگی را بگذرانند، بسی مطبوع و دل نشین است؛ پس آنان نیز دانسته یا ندانسته به این خط مشی خصمانه کمک می کنند