Doorandish 200x267         شهید حمدالله عابد مسرورخواه
نام پدر : رجبعلی
رشته تحصيلي : الهیات
محل تولد : صومعه سرا
تاريخ تولد :  1332
تاريخ شهادت : 1365/06/12
محل شهادت : حاج عمران

 شهید حمداللّه عابد مسرور خواه در سال 1332 در شهرستان صومعه سرا به دنیا آمد. سالهای ابتدایی را در رشت گذرانده و بعد از آن در تهران به تحصیل پرداخت تا اینکه در سال 54 در رشته ادبیات دانشگاه کرمان پذیرفته شد. در همان سالها و در ایامی که دانشگاه توسط عوامل رژیم محاصره شده بود، حمداللّه زخمی شد و به خانه آمد و پس از آن درسش را در مشهد، در رشته الهیات ادامه داد با این حال دست از فعالیتهای سیاسی خود برنداشت و در کارهای تبلیغاتی و برپایی سخنرانی فعالانه شرکت می کرد.
در منزل بسیار خوش رفتار بود. همواره از آخرت صحبت می کرد و نمازش را سر وقت می خواند. پدر شهید می گوید: «من برنامه ای درست کرده بودم و در گوشه ای از اتاق گذاشته بودم که اول نماز، دوم قرآن، سوم درس چهارم غذا و همیشه همه خانواده به آن عمل می کردند». مادر ایشان نیز در تربیت دینی فرزندانشان بسیار کوشا بود. شهید همواره در اوقات فراغت به تفسیر سوره ها می پرداخت و در مدرسه نیز معلم پرورشی بود و وقتی از دانشگاه می آمد، هیچ گاه بیکار نبود. انگیزه او از رفتن به جبهه، فقط جلب رضای خدا بود. زمانی که مادرش اجازه نمی داد به جبهه برود، شهید و مادرش هر دو در خواب دیده بودند که مادر به وی اجازه رفتن به جبهه داده است.
شهید مسرور خواه همیشه می گفت: «ما زنده بمانیم که دین ما از بین برود؟ باید ما از بین برویم تا دین زنده بماند». در پاسخ مادرش که به او گفته بود: «اول ازدواج کن بعد به جبهه برو»، گفت: «باید بروم پیروزی را ببینم و بعد ازدواج کنم، الان دوستان من درخون خود می غلتند، من نباید اینجا بمانم».

شهید مسرور خواه در جبهه همراه با شهید کاوه بود، یک بار نیز زخمی و یکماه در بیمارستان بستری شد. خودش برای خانواده تعریف می کرد که وقتی در منطقه ای بین ایران و عراق درگیری رخ داده و او آرپی جی زن بوده، مهمات هر دو گروه ایرانیها و عراقیها تمام می شود و عراقیها از پشت به ایرانیها حمله می کنند. یکی از بعثیون آنقدر با تفنگ وی را می زند که دیگر شهید رمقی برای بلند شدن ندارد، در همین حال فردی با لباس سفید به او می گوید: «بلند شو» شهید می گوید: «نمی توانم» فرد سفید پوش او را بلند کرده و می گوید: «به طرف شمال برو، نزد دوستانت». وقتی شهید به حال اولش باز می گردد خود را در بیمارستان تهران می بیند.

سرانجام در سال 1365 حمداللّه عابد مسرور خواه در منطقه حاج عمران به درجه رفیع شهادت نایل آمد. پیکر پاکش در بهمن ماه سال 78 به همراه کاروان ولایت به زادگاهش باز گردانده شد و با تشیع باشکوه مردم مشهد به خاک سپرده شد.