شهید سیدعلی موسوی دره‌بیدی نام پدر : ولی الله رشته تحصيلي : الهیات محل تولد : نجف آباد تاريخ تولد :  1345 تاريخ شهادت : 1365/10/04 محل شهادت : شلمچه

 شهید سید علی موسوی در آبان ماه سال 1345، سالروز ولادت با سعادت حضرت علی (ع) در خانواده ای روحانی در شهرستان نجف آباد دیده به جهان گشود. از ابتدای کودکی تحت تربیت مادری با ایمان و پدری روحانی پرورش یافت و به فراگیری قرآن و احکام پرداخت. تحصیلات خود را در شهر نجف آباد ادامه داد و در طول این دوران از شاگردان ممتاز محسوب می شد. از خصوصیات بارز اخلاقی شهید این بود که تهذیب نفس را هیچگاه فراموش نمی کرد و همراه با تحصیل علم به تزکیه و تطهیر دل همت می گماشت. در کنار درس به فعالیتهای فرهنگی نیز مشغول بود.
اوایل پیروزی انقلاب اسلامی در حالی که بیش از 13 بهار از عمرش نمی گذشت، با جذب عده ای از همراهان خود در مسجد امیرالمؤمنین (ع) و با تهیه تعدادی کتاب به تأسیس کتابخانه پرداخت. در برگزاری مراسم شهدا با شور و شوق فعالیت می کرد. چندین بار به جهت حسن خلق و برخورد اسلامی از اعضای نمونه بسیج مدارس شناخته شد و به عنوان بسیجی نمونه معرفی گردید. در سالهای 61 و 62 نیز از طریق سپاه به سمیرم و منطقه کردستان اعزام شد و از سال 61 به بعد بارها در عملیات های مختلف شرکت داشت. در میدان نبرد هر گونه مسؤولیتی را که در توانش بود به عهده می گرفت. در حریم خانواده فرزندی با ادب برای والدین و راهنمایی امین و مهربان و دلسوز نسبت به برادران و خواهرانش بود و از نصایح دلنشین و انسان سازش مضایقه نمی کرد و آنان را به کسب علم و تقوی ترغیب می نمود.
شهید علی موسوی در سال 63 در کنکور سراسری در رشته الهیات دانشگاه فردوسی مشهد پذیرفته شد. تهذیب نفس را همراه با تحصیل علم دنبال می کرد. شهید همواره با وضو بود و با طهارت بر زمین گام می گذاشت. او معتقد بود «عالم محضر خداست و حضور بی طهارت زشت است». در خصوص بیت المال بسیار حساس و محتاط بود و از حیف و میل آن رنج می برد. نظم و انضباط فوق العاده ای داشت و هیچ نوع مزاحمت برای کسی به وجود نمی آورد و شب که به خانه می آمد آهسته رفت و آمد می کرد، مبادا کسی از خواب بیدار شود. با مطالعه قرآن، نهج البلاغه، صحیفه سجادیه و دیگر کتب اسلامی و با شرکت در کلاسهای ایدئولوژی، علم و معرفت خود را افزون و قلب عطشان خود را از چشمه زلال معارف اسلامی سیراب می نمود و وقتی صحبت از جبهه و جنگ می شد، می گفت: «جهاد یک تکلیف شرعی است که بر همه وظایف دیگر مقدم است». یکی از دوستانش می گفت: «در ایامی که در شوشتر بودیم روزی به ایشان پیشنهاد کردم فرماندهی یک دسته را به عهده بگیرد. دیدم برافروخته شد. گفتم: چرا حالت دگرگون شد؟ گفت: خواب شهادت خودم را دیده ام و احساس می کنم شاید بدنم به دست پدر و مادرم نرسد».
سرانجام همان گونه که آرزو داشت در روز 14 دی ماه سال 1365 در عملیات کربلای 4 درمنطقه شلمچه از سنگر جهاد به معراج خون تاخت و پیکر مطهرش دو سال بعد از شهادت با تشییع با شکوه در گلزار شهدای شهرستان نجف آباد به خاک سپرده شد.

بخشی از وصیتنامه شهید
«...ای امت اسلام خدای را سپاس گویید که از چشمه سار نعماتش ما را سیراب گردانیده است و ما را معاصر با مردی الهی از تبار فرزندان زهرای مرضیه (س) قرار داده تا بواسطه رهبری های حسین گونه اش بر طریق حق هدایت شویم و انسانیت خود را بازیابیم. پس شما را به خدا، قدر این نعمت عظمی را بدانید، برای همیشه لبیک گوی ندای ملکوتیش باشید و در خط او که همان خط اللَّه است، حرکت کنید و دعا کنید که خداوند این وجود پر برکت را برای نصرت اسلام و مسلمین محافظت بفرماید. ای امت اسلام با هوشیاری و بیداری و صبر و استقامت خود در میدان ابتلائات و آزمایشهای الهی در حفظ انقلاب اسلامی، این نظام نوپا که ثمره خون هزاران شهید است، بکوشید و اجازه ندهید، یک مشت انسان ولگرد راحت طلب ارزش های این نهال نوپا را جریحه دار سازند و برای رسیدن به امیال حیوانی خود به هر جنایتی دست بزنند. عزیزان، در این برهه از زمان مسؤولیتی خطیر بر عهده داریم. فراموش نکنید سخن امام عزیزمان را که فرمودند: "ما اول راه هستیم،" پس بکوشید، خود را بسازید. با مشکلات دست و پنجه نرم کنید تا ان شاءاللَّه با نصرت خداوند بتوانید وظیفه خود را انجام دهید. مساجد را پر کنید. در نماز جمعه و جماعات شرکت کنید. ید واحده باشید که سرنوشت شما در گرو وحدت شماست. فقط و فقط بر خدا توکل کنید، از دعا و راز و نیاز فاصله نگیرید، مواظب زبان خود باشید، از قضاوت بیجا بپرهیزید که رسول خدا فرمود: "من افتی الناس بغیر علم، لعنته ملائکه السماء و الارض (کسی که بدون علم و آگاهی در موردی اظهار نظر کند، ملائکه آسمان و زمین او را لعن خواهند کرد)." با شما ای طالبان علم و معرفت، ای وارثان انبیا، بر همت خود بیفزایید، با بیان و اندیشه خود پیام رسان خون شهدا شوید. ارزشهای اسلامی را در محافل علمی خود احیا کنید. خود را به اخلاق الهی آراسته کنید. با ساده زیستن خو بگیرید. خود را مهذب کنید تا ان شاءاللَّه بتوانید خدمتگزاری صدیق به اسلام و مسلمین باشید».