شهید ابراهیم محمودی درح نام پدر : علی اکبر رشته تحصيلي : مهندسی الکترونیک محل تولد : مشهد تاريخ تولد :  1341 تاريخ شهادت : 1366/01/21 محل شهادت : جاده نیشابور

 شهید ابراهیم محمودی دُرح در سال 1341 در خانواده ای متعهد و سراسر صفا و ایمان چشم به جهان گشود و پرورش یافت. پس از طی دوران ابتدایی و در ضمن درس خواندن در دبیرستان مشغول به کار شد. با این حال همیشه در شمار ممتازترین دانش آموزان قرار داشت. همزمان با مبارزات انقلابی مردم در فعالیتهای دوران انقلاب شرکت داشت و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نیز با عضویت در شورای کمیته فرهنگی محل، فعالیت های فرهنگی و تبلیغی خود را شروع کرد. همیشه در جلسات مذهبی چون دوره های قرآن و دیگر مجالس شرکت می کرد. روزهای بزرگی چون نهم و دهم دی ماه، 17 شهریور و 22 بهمن را تجربه کرده بود و در جریان راهپیماییها و تظاهرات انقلابی و نصب و پخش اعلامیه فعالیت داشت.
پس از پیروزی انقلاب و آغاز جنگ در جبهه ها حضور داشت. در سال 63 با تلاش فراوان وارد دانشکده فنی مهندسی شد و در رشته الکترونیک مشغول به تحصیل گردید. او تنها به درس خواندن اکتفا نمی کرد و هر بار که فرصت می یافت خود را به جبهه می رساند. در طول مدتی که در دانشگاه بود دوبار به جبهه اعزام شد. اولین بار در سال 65 زمانی که دانشجویان سراسر کشور اعلام آمادگی کرده بودند، او نیز در گردان ادوات مشغول انجام وظیفه شد و در نوبت دوم یعنی اوایل سال 66 درقالب گردان میثاق با خانواده های شهدا، به اتفاق گروهی دیگر از همرزمانش به مشهد و چند شهرستان دیگر عزیمت نمود. در بازگشت از این مأموریت بود که به لقااللّه پیوست.

بخشی از وصیتنامه شهید
« ...دشمن ترین دشمنان انسان، نفس انسان است. اگر به خواسته های نفس پاسخ مثبت دادید بدانید که از حیوانات هم پست تر شده اید و اگر نفس را کنترل کردید بدانید که مقام شما از مقام ملائک هم بالاتر است. هر انسانی باید مراقب نفس خود باشد و به محاکمه خود بپردازد. قبل از اینکه در قیامت به حسابمان برسند در این دنیا خودمان به حساب خودمان رسیدگی کنیم. همانطور که امام فرمودند هر شب نفس را به محاکمه بکشیم و ببینیم که امروز چند تا کار خلاف انجام داده ایم و در صدد اصلاح خود برآییم. از مجاهده نفس فراموش نکنیم و از غیبت، تهمت، ریا، تکبر و سایر صفات رذیله پرهیز نماییم.
هدف من از مطالب فوق این است که اگر می خواهید خود را بسازید و صفات رذیله را از وجود خود دور کنید بهترین محل برای خودسازی جبهه هاست. در جبهه هاست که انسان نشانه های خدا را می بیند و می تواند صفات انسانیت را در وجود خود تحقق بخشد و آنگاه که از جبهه بازگشت، دیگران را که به جبهه نرفته اند تعلیم دهد و آنها را از خدا بترساند و دعوت به حق نماید. جبهه محلی است که انسان هم جهاد اصغر و هم جهاد اکبر را می تواند انجام بدهد هم دشمن خارجی را نابود کند و هم دشمن داخلی (نفس اماره) را سرکوب کند. اگر به جبهه رفتیم و در بازگشت به همان کارهایی که قبل از جبهه انجام می دادیم دست بزنیم باید تأسف بخوریم و خود را سرزنش کنیم.
مسأله دیگری که باید عرض کنم مسأله شهادت است در اسلام، شاید هیچ ثوابی بالاتر از ثواب مجاهده در راه خدا و رفتن خالصانه به جبهه نباشد. پیغمبر اکرم (ص)فرموده اند که: «فوق کل ذی برٍ، برٌ حتی یقتل فی سبیل الله». از پاداش و ثوابی که برای انسانی که در راه خدا کشته می شود یا هیچ پاداش و ثوابی بالاتر متصور نیست. این را باید به خانواده ام عرض کنم که هدف شما از رنج و زحمتی که برای من کشیدید این بود که من به خوشبختی برسم و البته می دانید که خوشبختی واقعی عاقبت بخیری و خوشبختی آن دنیاست. خوشبختی این دنیا، غم این دنیا و همه چیز این دنیا زودگذر است، مثل حباب روی آب می ماند، و همیشه زندگی انسان دستخوش حوادث می باشد».