شهید رضا عطارد نام پدر : علی نقی رشته تحصيلي : مهندسی مکانیک محل تولد : لنگرود تاريخ تولد :  1340 تاريخ شهادت : 1365/09/15 محل شهادت : جزیره مجنون

 شهید رضا عطارد در بیست و دوم خرداد ماه 1340 در شهرستان لنگرود چشم به جهان گشود. پس از گذراندن دوران طفولیت پا به عرصه علم و دانش گذاشت و پس از اتمام دوران تحصیلی وارد دانشگاه شد و پس از مدتی به دلیل انقلاب فرهنگی و بسته شدن دانشگاهها، به خدمت مقدس سربازی رفت و سرانجام بعد از اتمام دوره وارد حوزه علمیه آستانه اشرفیه و پس از دو سال تحصیل در حوزه به صورت داوطلبانه روانه مناطق عملیاتی شد. در همین زمان در دانشگاه وابسته به وزارت نیرو قبول شد و پس ازگذراندن یک ترم تحصیلی و شرکت مجدد در امتحان کنکور با رتبه عالی در رشته مهندسی مکانیک دانشگاه فردوسی پذیرفته و مشغول به تحصیل گردید. شهید عطارد در سال 65 ازدواج نمود. فردی مذهبی بود و در آداب و معاشرت از قرآن و احادیث پیروی می کرد برای پدر و مادر احترام بسیار قائل بود و تکلیف الهی را به بهترین وجه انجام می داد. همیشه و در تمام مواقع توصیه اش این بود که کار را برای رضای خدا انجام دهید.
شهید در فعالیتهای قبل از انقلاب توسط ساواک رژیم شاه دستگیر شد و مورد شکنجه قرار گرفت و حتی مدّتی در زندان بود و پس از آزاد شدن همچنان راه امام را ادامه داد و همیشه شیفته کلام و راه امام بود. شهید دارای اخلاق و خصوصیات منحصر به فرد بود. در ارتباط با مردم متواضع بود و حسّ برتری طلبی نداشت و همیشه به دیده احترام و متانت با مردم ارتباط برقرار می نمود. تمام دوستان و اطرافیانش به اینکه او فردی بسیار مؤمن و پرهیزگار بود اذعان کامل داشتند. در رفتار و کردارش همیشه حضرت علی (ع)را نمونه و سرمشق زندگی خود قرار می داد. راستی و صداقت و نوع دوستی شعار زندگی روزمرّه او بود.
در محیط کار و در جبهه های حق علیه باطل از خود گذشتگی های زیادی از خود نشان داد و به تشویقهای دنیوی بی اعتنا بود و در هر قدم و هر کلامش صرفاً به رضای خدا می اندیشید و برای خشنودی و رضای کامل او حرکت می نمود. در تاریخ 65/6/31 به فرمان حضرت امام به عنوان دانشجوی بسیجی به جبهه اعزام شد و در پانزدهم آذر ماه 1365 در منطقه جزیره مجنون به درجه رفیع شهادت نایل آمد و در روز بیست و هفتم آذر ماه در مزار شهدای لنگرود به خاک سپرده شد. روحش شاد و راهش پر روهرو باد.

بخشی از وصیتنامه شهید
«. . . همسرم، خداوند بهشت را مجانی به کسی نمی دهد. به قول شهید مظلوم دکتر بهشتی "بهشت را به بها می دهند نه به بهانه" و به تعبیر قرآن کریم: «ما جن و انس را خلق نکردیم مگر برای عبادت خداوند». پس اگر ما در مسیر بندگی خداوند صبر و مصیبت را تحمّل نکنیم، در حقیقت هدف آفرینش را عمل نکرده ایم و به مقام انسانی نرسیده ایم. باید مواظب باشیم و از خداوند بخواهیم که دنیا با مناظر زیبا و دلفریبش ما را به خود مشغول نکند و فریب او را نخوریم؛ چرا که باعث نابودی ما خواهد شد. پس از گذشت این چند روز، آنچه برای ما باقی می ماند جز پشیمانی نیست. پس باید مواظب باشیم و از خدا یاری بطلبیم تا با سربلندی از امتحانات الهی بیرون آییم».