شهید ابراهیم کشوری دوغایی نام پدر : محمد رشته تحصيلي : الهیات محل تولد : قوچان - روستای دوغایی تاريخ تولد :  1339 تاريخ شهادت : 1366/02/04 محل شهادت : بانه

شهید ابراهیم کشوری در سال 1339 در خانواده ای مذهبی در روستای دوغایی شهرستان قوچان چشم به جهان گشود و در دامن مادری پاک و مؤمن تربیت یافت. در شش سالگی وارد دبستان روستا شد. پس از اتمام دوره دبستان جهت ادامه تحصیل به همراه مادر بزرگش راهی شهر قوچان گردید. وی از همان ابتدای نوجوانی عامل به فرایض دینی و رعایت اخلاق اسلامی بود و در مجالس مذهبی و سوگواری ائمه معصوم (ع) با ارادت و خلوص نیت شرکت می جست. شهید مدت هفت سال (دوره راهنمایی و دبیرستان) را در قوچان گذراند. در سال سوم دبیرستان با شروع مبارزات مردم ایران علیه رژیم طاغوت، ایشان نیز با مبارزان همراه شد و در قوچان و روستاهای تابعه به فعالیت گسترده در راستای انقلاب اسلامی پرداخت. اعلامیه ها و نوارهای امام خمینی را تکثیر و به اتفاق همفکرانش در اختیار مردم قرار می داد. پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی به اتفاق دوستانش انجمن اسلامی جوانان روستای دوغائی را تشکیل داد و از این طریق دهها تن از جوانان را به عضویت انجمن در آورد. ایشان همچنین کتابخانه ای را در محل انجمن اسلامی ایجاد نمود و کتابهای زیادی را که متعلق به خودش بود به آنجا هدیه کرد و بدین وسیله فرهنگ کتابخوانی را در بین جوانان روستا رواج داد.
شهید کشوری در سال 1358 ازدواج نمود که حاصل ازدواج وی یک پسر به نام علی است. پس از انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاهها موفّق به ادامه تحصیل در دانشگاه نشد، اما توانست به تربیت معلم مشهد که تنها مرکز آموزش عالی فعّال در آن زمان بود راه یابد و با کسب مدرک فوق دیپلم در خدمت آموزش و پرورش در آمد. پس از آن، با اینکه آموزش و پرورش شهرستان از او تقاضا کرده بود که در داخل شهر و اداره مشغول شود ولی او که عاشق خدمت به محرومین بود به دورترین روستاهای قوچان جهت تعلیم و تربیت عزیمت نمود. وی پس از مدتی با گذراندن آموزش نظامی و امدادگری از طریق بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به جبهه های حق علیه باطل شتافت و در جبهه ها سعی می کرد با پذیرش پستهای سخت و پرخطر دین خود را به اسلام و انقلاب اسلامی اداء نماید.
شهید کشوری پس از پایان پنج سال تعهد خدمت در روستاها، در رشته الهیات دانشگاه مشهد پذیرفته و مشغول به تحصیل شد. مدت کوتاهی از اقامت وی در مشهد و تحصیل در دانشگاه نگذشته بود که بار دیگر داوطلبانه به جبهه های دفاع مقدس عزیمت و در عملیات کربلای پنج در منطقه شلمچه شرکت کرد. پس از پایان عملیات با اینکه می توانست به مشهد برگردد به منطقه غرب کشور رفت و در منطقه بانه به عنوان دیده بان مشغول به خدمت شد، در بامداد روز جمعه مورخ 1366/2/4 که مصادف با ماه مبارک رمضان بود، در همین منطقه به شهادت رسید و در تاریخ 1366/2/15 در شهر قوچان توسط امت حزب اللَّه تشییع و در مزار شهدای روستای دوغائی به خاک سپرده شد. روحش شاد و راهش پر رهرو باد.

بخشی از وصیتنامه شهید
«... شکر خدایی را که بر ما منت نهاد و نعمت امام و انقلاب اسلامی را بر ما ارزانی داشت و با حیات دوباره اسلام در عهد جاهلیت جدید، پرده های غفلت و گناه را با توجه به میزان ظرفیت ما از مقابل دیده ها و لبهای ما زدود و فطرتمان را بیدار ساخت تا با الهام از پرتو وحی و ولایت در جهت کمال و عبودیت خداوند حرکت کنیم تا ان شاءاللَّه حسنه دنیا و آخرت تحقق پذیرد. البته این آرمان بستگی به شکر ما از نعمت الهی دارد و بهترین مصداق شکر نعمت در موقعیت کنونی حفظ و تداوم انقلاب در جهت رسیدن به نظام و جامعه عدل اسلامی می باشد و طبعاً این امر احتیاج به آگاهی، ایثار و شهادت دارد. بدین جهت با توجه به اولویت جنگ در موقعیت کنونی و فرمان امام خمینی بر شرکت فعالتر از پیش در جبهه، اینجانب احساس تکلیف کرده و حبّ ولایت الهی یاریم نمود تا در جبهه های نور علیه ظلمت بشتابم و هیچ بهانه، توجیه و مشکل لطف خدا مانع این اقدام نشد. "هذا من فضل ربّی". عزیزان باید به این نکته توجه کنیم که زندگی در خور و خواب و شهوت و... خلاصه نمی شود که اگر چنین بود حیوانات بسی از انسان جلوتر بودند. پس بهتر بیندیشیم و گوهر وجود و حیات خویش را ارزان نفروشیم، از مواهب مادی از طریق حلال با کمک عقل، علم و فلسفه نردبان ساخته و به کمال انسانی دست یابیم تا از آنجا نیز به حریم امن الهی و جوار قرب و لقایش راه یابیم. پس بجاست که با تداوم انقلاب در ابعاد مختلف آن به طور جامع و کامل بکوشیم و توشه راهمان علم و ایمان، وحدت و متابعت از مقام رهبری و امامت باشد تا ان شاءاللَّه فردای قیامت در پیشگاه رب العالمین و شهدا شرمنده و خجل نباشیم که دیگر چاره ای نداشته و جز حسرت و عذاب چیزی عایدمان نخواهد شد. پس بیاد آوریم گذشته نکبت بار و سیاهی را و نیز مسؤولیت خویش را شناخته و در ادای آن بکوشیم که مددهای پروردگار ما را یار خواهد شد.
امید است جامعه ما خصوصاً قشر تحصیل کرده با توجه به سفارش امام از آثار فیلسوف و عارف شهید مرتضی مطهری حداکثر بهره را برده و در نشر و اشاعه افکار علمی و عملی او که مصداق عین خط امام و بیانگر فرهنگ اصیل اسلامی می باشد، کوشیده و در تحقّق آرمانهایش بکوشند که انقلاب و جامعه ما، جهان اسلام و مستضعفان به آثارش سخت نیازمندند.
سعی نمایید همراه با رشد سیاسی، ابعاد دیگر خویش را تقویت نمایید تا اسلام به طور جامع و کامل عرضه شده و جامه تحقق بر تن نماید.
در رابطه با انتظار، اعتدال را رعایت نموده و از افراط و تفریط دوری نمایید که هلاک می شوید و نیز نمک از نمکدان ولایت خورده و آن را نشکنید و نیز کسی که منتظر مصلح است خود باید اصلاحگر و صالح باشد.
در امور زندگی، حالت اعتدال را داشته و از پرتو وحی و ولایت مایه گرفته و خود را برای انقلاب و اسلام خواسته و از غیر خدا بریده و به تولّی و تبری و جذب و دفع صحیح توجه نمایید.
حضور شما در صحنه با آگاهی بوده و بر احساسات خویش افسار عقل سلیم زده و پیرو ولی فقیه باشید و مسائل سیاسی را از بیان دین استخراج کرده و روش و سیره پیامبر و ائمه معصومین صلوات اللّه علیهم اجمعین را بیشتر مورد توجه قرار داده و در ابعاد مختلف زندگی فردی و اجتماعی از آنان درس بگیرید.
به مسأله تعلیم و تربیت و نقش بنیادی آموزش و پرورش در کشور در دراز مدت بها داده شده و نیز ارشاد و قاطعیت، ارزیابی نیروها و بازرسی و...مورد عنایت قرار گیرد. (نامه حضرت علی (ع) به مالک اشتر).
جنگ در موقعیت کنونی در اولویت قرار دارد و یکی از رموز تداوم انقلاب می باشد لکن می بایست در همه زمینه ها آمادگی و رشد کافی را داشته و کسب نمایید که خود تقویت جنگ است (مخصوصاً بعد فرهنگی) و عبرت از صدر اسلام که چگونه تأسیس، رشد و گسترش یافت و سپس بنا به عللی از داخل پوسید!؟! پس به هوش باشیم و آگاه به دسایس دشمن!؟!
مردم نسبت به جامعه و مسایل اسلامی بی تفاوت نبوده و از نقش سازنده امر به معروف و نهی از منکر فراموش نکنند.
به آنانکه ادعای روشنفکری دارند بگویید که افکار یکی دو قرن گذشته را غربیان و مادی ها ایشان استفراغ نموده اند نشخوار نکنند که به مسمومیت و هلاکت دچار می شوند.
پدر بزرگوارم و مادر مهربانم زحماتی که برای من کشیده اید از شمار بیرون است و من قادر به جبران آن نیستم. امید است خداوند منّان از شما راضی و جزای خیر عنایت فرماید و با صبری بصیر دعایتان این باشد (ربّنا تقبّل منّا انّک انت السمیع العلیم)».