همان طور که همیشه گفتیم و امام فرمودند، در مسایل سیاسی باید پیشگام باشید. من همیشه به شما برادران و خواهرا دانشجو می گفتم که شما یک دیروزی دارید، یک امروز و فردایی؛ و تحلیل می کردم که دانشجو همیشه در فعالیت و تلاش سیاسی بوده است. در گذشته هم این طور بوده، در آینده هم باید همین گونه باشد. اصولا در هر برهه ای از زمان ، دانشجو باید مقدم بر قشرهای دیگر، فعالیت سیاسی و تلاش سیاسی کند.  [1]

ما به آن متخصصی که مسایل سیاسی جامعه ی خودش را نمی داند، چه قدر می توانیم دل ببندیم؟ اگر این دانشجو تحصیل علم بکند، متخصص هم بشود، احیانا آدم خوبی هم باشد، اما مسایل سیاسی جامعه را درک نکند، تلاشی را که برای یک انسان زنده و فعال لازم است، نداند، می دانید چنین انسانی چه اشتباهات بزرگی را ممکن است مرتکب بشود؟ می دانید که آن انسان عالم و متخصص که از مسایل جاری کشور خودش آگاه نباشد، چگونه ممکن است به ابزاری در دست دشمن تبدیل بشود؟ [2]

علت هم این است که دانشگاه با دو ویژگی ممتاز است، که این دو ویژگی در کمتر جایی هست؛ اول، روشنفکر بودن و با دیدگاههای نو آمیزش و سروکارداشتند؛ دوم، جوان بودن. ای بسا جوانی که با دیدگاه های نو سروکار ندارد و گرایشهای نوگرایی در او نیست. ای بسا متجدد و نوگرایی که خروش جوانی در او نیست. نمی شود به این دو جا نسبت به آن جایی که هم گرایش نو و روشنفکری و میل به انگیزه های نو و راههای نو و نگاههای نو و حوادث نو هست، و هم جوانی هست، خیلی امید داشت. ... دانشگاه، هم جوان است، هم نوگرا.  [3]

پی نوشت:

    1.سخنرانی در سمینار وحدت حوزه و دانشگاه 27/9/1363
    2.سخنرانی در جلسه ی پرسش و پاسخ در مسجد دانشگاه تهران 16/10/1365
    3.سخنرانی در دانشگاه تهران، به مناسبت آغاز سال تحصیلی 66ـ-

منبع: دانشگاه و دانشجو در آینه رهنمودهای مقام معظم رهبری ـ فصل ششم