در زمینه ی حرکت سیاسی و انقلابی ، شما وظیفه ی هدایت را هم به عهده دارید...؛ به خاطر این که شما امکان بیشتری دارید. ... اما آنچه که می تواند مظهر این حرکت هدایت آمیز و مظهر این فداکاری و این کار فوق العاده و این اضافه ی کار باشد، انجمنهای اسلامی هستند. [1]

من به انجمنهای اسلامی، ایمان عمیق و راسخ دارم. من نقش انجمنهای اسلامی را خیلی زیاد می دانم. نقش انجمنهای اسلامی همین است؛ یعنی حفظ فضای اسلامی و انقلابی در دانشگاه. [2]

من به نقش انجمنهای اسلامی هم بسیار معتقد و مذعن هستم. انجمنهای اسلامی، اساسیترین قسمتهایی هستند که می توانند اسلام را به دانشگاهها بیاورند. این چند نفر جوانی که به عنوان انجمن اسلامی در این دانشکده یا در این دانشگاه مشغول کار هستند، حتی گاهی نقششان از استاد و از مدیر و از مسؤولان ، مؤثرتر و قویتر و نافذتر است؛ این را باید قدر بدانیم.

دل ما به انجمنهای اسلامی خوش بود. از اول انقلاب، بچه های دانشجو که به من مراجعه می کردند، اینها را به ایجاد و توسعه ی انجمنهای اسلامی تشویق می کردم... و ما خیلی امید بسته بودیم. من عملا می بینم انجمنهای اسلامی آن مسیری را که مورد امید بود، نپیموده اند. انجمن اسلامی بایستی زمینه سازی کند، تا فکر دینی و فرهنگ دینی در دانشگاهها به صورت درست و عمیق و شایسته ی دانشجویش جا بیفتد. به جای این، بسیاری از انجمنها ـ حالا من همه شان را خبر ندارم، اما تا آن جایی که من اطلاع دارم ـ به بازیهای سیاسی، کارهای سیاسی و دسته بندی های سیاسی افتادند؛ دسته بندی های سیاسی بیرون از دانشگاه را به داخل دانشگاه آوردند. [3]

پی نوشت:

    1.سخنرانی در دیدار با اعضای انجمنهای اسلامی دانشجویان 4/9/1361
    2.سخنرانی در دیدار با اعضای انجمنهای اسلامی دانشجویان  15/3/1364
    3.بیانات در دیدار بااعضای سمینار اسلامی کردن دانشگاهها  14/12/1364

منبع: دانشگاه و دانشجو در آینه رهنمودهای مقام معظم رهبری ـ فصل چهار