نسل جوان دانشجو باید با روحیه ی انقلابی و با تپش جوانانه، خودش را برای آینده ی این کشور بسازد و انرژی حرکت دادن و پیش بردن این انقلاب را برای سالهای متمادی در خودش ایجاد کند. نسل جوان دانشجو نباید یک نسل لخت ، بی تفاوت، بی خبر، بدون احساس جوشان در مقابل حوادث و پدیده های انقلاب و بدون احساس مسؤولیت برای آینده ی انقلاب باشد. [1]

روحیه ی انقلابی دانشجویان در دانشگاه نباید ضربه بخورد. آن عده یی که بی تفاوتند، باید کاری بشود که به جهتگیری های انقلابی و نشاط انقلابی گرایش پیدا کنند؛ نه این که خدای نکرده بعکس شود و کارهایی انجام بگیرد که کسانی که روحیه و جهتگیری انقلابی دارند، یواش یواش به بی تفاوتی گرایش پیدا کنند. این، خطر بسیار عظیمی است.

دانشجو، یک نسل استثنایی و یک موجود استثتایی است؛ حتی طلبه ی جوان از این جهت با دانشجو تفاوتهایی دارد. ... ما نباید انتظار داشته باشیم که دانشجو جماعت، سیاستهای دستگاههای اجرایی را به طور کامل و با همه ی وجود بپذیرد و قبول بکند. البته باید در مقابل سیاستهای مسؤولان دستگاه تسلیم شد؛ در این شکی نیست. وقتی که دستگاهها و مجریان کشور تصمیمی می گیرند، آن تصمیم برای افرادی که در محدوده ی کار آنها هستند، واجب الاطاعه است. اما باید این حق را به آن دانشجو داد که به مقتضای جوانی و به مقتضای آن روحیه ی شور و نشاط و شوقی که دارد، حالت سؤالی داشته باشد، احیانا اعتراضی داشته باشد، پیشنهادی داشته باشد. در محیط دانشگاه، اینها را بایستی تحمل کرد و پذیرفت. این، از جمله ی عواملی است که آن شور و نشاط را در آنها زنده نگه می دارد.[2]

جوانان عزیز! دشمن روی شما سرمایه گذاری های زیادی می کند؛ حواستان جمع باشد. عده یی را به بی تفاوتی می کشاند و عده یی را دلسرد و مأیوس می کند. یأس، بزرگترین آفت جوان است. جوانها بدانند که متأسفانه یأس به روح جوان زودتر راه پیدا می کند؛ همچنان که امید این گونه است. در مقابل یأسی که دشمن می خواهد به جوانها تلقین تزریق کند، خودتان را مصونیت بدهید.

جوانی که مظهر طهارت و صفا و پاکی است، دشمن می خواهد او را به فساد و بی صفایی و ناپاکی ـ در انواع مختلفش ـ بکشاند. همچنین عده یی را با بزریق تأملات و تفکرات غلط سیاسی، از راه صحیح منحرف کند. [3]

هر وقت که دانشجویان ... بیایند نسبت به برخی از مسایل اظهار دغدغه بکنند، من خوشحال می شوم. ما از این که شما نگران باشید، خوشحال می شویم؛ این را شما بدانید. ما آن وقتی نگران می شویم که ببینیم شما جوانان اصلا نگرانی ندارید. ... حالا بعد از این که این دغدغه ی شما را ما مجموعا بجا می دانیم، این توصیه را هم می خواهیم بکنیم که برادران عزیز! تا وقتی که مشاهده می کنید در وجود خودتان انگیزه و نشاط برای تحرک اسلامی و سازندگی اسلامی هست، به آینده با چشم خوش بینی نگاه کنید. دغدغه خوب است؛ ناامیدی بد است. جوان مظهر امید است. شما بایستی به ما هم امید بدهید. شما بایستی به نسل قبل از خودتان که حالا از دوره ی جوانی خارج شده است، امید بدهید.[4]

پی نوشت:

    1.سخنرانی در جلسه ی پرسش و پاسخ در مسجد دانشگاه تهران  17/8/1366
    2.بیانات در دیدار با اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی 20/9/1370
    3.سخنرانی در دیدار با گروه کثیری از دانشجویان و دانش آموزان  10/8/1368
    4.سخنرانی در دیدار با اعضای انجمنهای اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران  31/2/1375

منبع: دانشگاه و دانشجو در آینه رهنمودهای مقام معظم رهبری ـ فصل هفتم