« ... شما همگى اطلاع داريد كه حضرت محمد (ص)، بهترين خلق بود و اكثر دوران زندگى خود را صرف مبارزه با طاغوتيان زمان خود نمود و شخصاً در ميادين جنگ شركت مىكرد و رهبرى سپاه اسلام را به عهده داشت و در ميادين جنگ چندين بار بدن مطهر و مبارك حضرت و دندان ايشان زخمى و شكسته شد كه همه اين ها به خاطر اين بود كه سخن حق را كه «همانا خداوند يكى است و جز او خدايى نيست و ما همه بايد مطيع اين خدا باشيم» بگويد. بعد از پيامبر اسلام دوازده امام اين مسؤوليت سنگين را به عهده گرفتند تا آيين اسلام كه به وسيله پيامبر (ص) آورده شده بود پابرجا و زنده بماند و در تمامى جهان گسترش پيدا كند.
اگر باز هم تاريخ زندگى امامان را مرورى بكنيم مىبينيم در طول زندگى ايشان كه اكثر عمر و زندگى خود را صرف مبارزه و رويارويى با طاغوتيان زمان خود نموده اند و يا تعدادى از امامانمان با روشن كردن احكام اسلام و قوانين آن و مبارزات تبليغاتى بيشترين ضربه را به طاغوتيان زمان خود زدند، كه در اين ميان امام حسين (ع) تمامى هستى خود را فداى اسلام كرد و حتى على اصغر شش ماهه را كه كوچكترين جرمى نداشت فداى اسلام كرد. بنابراين ريخته شدن خون اين عزيزان براى اين بود كه آيين محمد (ص) زنده بماند و عجيب اينجاست كه هيچ كدام از امامان (ع) به مرگ عادى از اين دنيا نرفتهاند، بلكه يا به وسيله شمشير يا به وسيله نظام آن زمان و يا به وسيله زهر و غيره، بدست عامل هاى پليدى همچون يزديان و هارونها و مأمون ها و غيره شهيد شدند و حضرت فاطمه (س) دخت عزيز پيامبر اسلام و همسر شير خدا حضرت على (ع) مظلومترين فرد عالم بود كه دل تمامى مؤمنين و مؤمنات به خاطر مظلوميت او مىشكند و بي خود از ديدگانشان اشك جارى مىشود.
شما زنان مسلمان سعى كنيد فاطمه (س) را براى خود الگويى قرار دهيد و از او پيروى كنيد كه اگر پيروى كرديد صد در صد به بهشت برين خواهيد رفت و حضرت فاطمه شفيع شما خواهد شد و اين را هم به خاطر داشته باشيد كه اولين كسى كه وارد بهشت مىشود دخت عزيز پيامبر اسلام (ص) حضرت فاطمه (س) است.
لذا مردم! ما در زمان خيلى خوبى قرار گرفتهايم و خداوند اين لطف و عنايت را نصيب ما كرده كه احكام اسلامى و اسلام عزيز در اين سرزمين يعنى ايران گسترش پيدا كند و به دست شما امت محمد (ص) و ملت ايران به ديگر سرزمين ها تبليغ شود و گسترش پيدا كند. توجه داشته باشيد ضمن اينكه ما در بهترين برهه از زمان قرار گرفتهايم ضمناً در خطرناك ترين برهه از زمان هم قرار گرفتهايم و خطرش بدين منظور است كه اگر ما كوچكترين بى تفاوتى و بى مسؤوليتى از خودمان نسبت به اسلام نشان دهيم به قول امام عزيز (امام خمينى) اسلام ضربهاى خواهد خورد كه ديگر قابل جبران نخواهد بود و ما آن وقت چگونه جواب خداوند و پيامبران خدا و حضرت محمد (ص) و ديگر امامان عزيزمان كه به خاطر اسلام شهيد شدند و اسلام را زنده نگه داشتند تا بدين صورت به دست ما رسيد، خواهيم داد و يا اينكه چگونه جواب خون شهيدان خودمان را خواهيم داد. شهدايى كه مظلومانه ولى مردانه و شجاعانه و عارفانه با دشمنان اسلام جنگيدند و خداوند عاشقشان شد و به نزد خود برد. شهدايى همچون علمدارها، به نيا ها، و بيك محمدي ها و چهره نما ها و غيره ...
پس اى ملت و مردم، هشيار باشيد و هوشيارانه عمل كنيد و شرح زندگى حضرت محمد (ص) و امامان را درباره جهاد فى سبيل الله بخوانيد و به نداى امام امت خمينى لبيك بگوييد و بنا برگفته امام كه فرمودند هم اكنون مسأله اصلى جنگ است ما بايد تمام توانمان را براى جنگ خرج كنيم و بويژه در اين روزهاى سرنوشت ساز به نداى امام لبيك بگوييم و او را تنها مگذاريم.
وقتى امام مىفرمايند: «بر همه كس واجب است كه به جبههها بروند مگر كسانى كه عذر شرعى دارند»، در مىيابيم كه هيچ گونه عذرى نمىتوانيم براى خود داشته باشيم؛ زيرا اسلام در مقابل خطر كفر قرار دارد و اگر واقعاً ما معتقد هستيم كه همه چيزمان را بايد فداى اسلام كنيم نبايد براى خودمان هم عذرهاى مجازى و ظاهرى بسازيم. اگر شما به فكر زن و بچه خود هستيد و به اين بهانه نمىتوانيد برويد به جبههها روز قيامت امام حسين مىگويد مگر من زن و بچه نداشتم. امام حسين مگر طفل شش ماهه، نوجوان، جوان، پيرمرد و زن و بچه خود را فداى اسلام نكرد. پس مردم كمى فكر كنيم و حسينوار باشيم و مانند امام حسين(ع) به اسلام كمك بكنيم. لذا هميشه به فرامين امام عزيزمان كه همان مبارزه با منافقان كوردل و نابودى صدام جنايت كار در اين زمان است گوش فرا دهيم وعملاً در ميدان ها ظاهر شويم.
اينجانب وقتى كه احساس كردم امام عزيزمان مى فرمايد جوانان به جبهه ها بروند و اسلام را يارى كنند، بنا به وظيفه و مسؤوليتم به سوى جبههها عازم شدم؛ نه فشارى بالاى سرم بود كه با اجبار بيايم و نه گرفتارى طبيعى و دنيوى داشتم، بلكه خودم را مسؤول دانستم كه اسلام در اين زمان به خون احتياج دارد و بايد با خون درخت تشنه اسلام را سيراب كرد. باشد كه خون من هم مورد قبول حضرت حق تعالى قرار گيرد. خداوندا ترا به عزت و جلالت قسم مىدهم كه اگر اين سعادت نصيبم شد، گناهانم را با ريختن خونم پاك كنى كه ما طاقت جوابگويى در مقابل اعمال نادرستمان به ائمه اطهار و ديگر شهدا را نداريم و ما را در آن دنيا خجالت زده مكن. خدايا ترا شكر مىگزارم كه بر من منت نهادى هر چند كه گناه زياد كردهام بتوانم راه حق را تشخيص دهم و دنباله رو راه حق باشم كه هزاران انسان پاك و مخلص در راه حق به شهادت رسيدند. بنده هم توانستم خون ناقابلم را مخلوط به خونهاى مخلصين كنم تا بلكه به واسطه اين انسانهاى پاك، بنده هم پاك شوم.
بنده چند كلمه اى با دوستان و آشنايان و خويشاوندان و پدر و مادر و برادران و خواهران گفتگو دارم.
اى دوستان عزيز و گرامى! شما را به خدا قسم مىدهم مرا حلال نماييد. اگر غيبتى و تهمتى و كارهاى اشتباه و دروغى و گناهان ديگری درباره شما كردهام، ببخشيد و به خاطر خدا بگذريد. دوستانم هميشه در صحنه باشيد و ستاد بسيج ناحيهها را خالى مگذاريد كه از اين ستادها شهيدان پاكى همچون به نيا ها، چهره نما ها، علمداري ها، سلمان ها، اكبري ها و سليماني ها و صفري ها و محمدي ها و شهداى ديگر از ميان ما رفتند و شما جاى خالى آنها را پر كنيد. مبادا نسبت به مسائل بى تفاوت باشيد.»


